Cukrzyca – jak rozpoznać? Jakie są objawy cukrzycy typu 1. i typu 2.? Cukrzyca ciążowa.

Cukrzyca to grupa chorób związanych z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej w organizmie.

Cukry złożone pod wpływem enzymów trawiennych przewodu pokarmowego są rozkładane do prostych, głównie glukozy, która jest głównym źródłem energii dla organizmu. Może ona wniknąć do komórek i zostać przez nie wykorzystana wyłącznie w obecności insuliny, hormonu produkowanego przez trzustkę.

U diabetyków (osób chorych na cukrzycę) występują różne nieprawidłowości zaburzające ten proces. Obserwuje się u nich całkowity lub częściowy brak produkcji insuliny przez trzustkę. Prowadzi to do utrzymującego się wysokiego poziomu cukru we krwi (hiperglikemii), który powoduje uszkodzenia narządów wewnętrznych i powstanie trwałych powikłań.

Różnice między cukrzycą typu 1. a cukrzycą typu 2.

Czym różnią się najczęściej występujące dwa typy cukrzycy?

Cukrzyca typu 1. (cukrzyca insulinozależna, dawniej: cukrzyca młodzieńcza) to choroba autoimmunologiczna, w przebiegu której organizm niszczy komórki beta wysp Langerhansa trzustki. To właśnie te komórki odpowiadają za produkcję insuliny. Brak insuliny powoduje wzrost poziomu cukru we krwi; z czasem rozwija się hiperglikemia. Przecukrzenie, czyli zbyt wysoki poziom cukru we krwi, objawia się częstym oddawaniem moczu, problemami z koncentracją, nagłą utratą wagi, rozdrażnieniem i sennością. Diabetyk z cukrzycą typu 1. musi systematycznie przyjmować odpowiednio dobrane dawki insuliny.

Cukrzyca typu 2. (cukrzyca nieinsulinozależna, dawniej nazywana cukrzycą wieku dorosłego) to choroba metaboliczna. W tym typie cukrzycy występuje oporność na insulinę, a jej względny niedobór sprawia, że występują wahania poziomu cukru we krwi. Czynnikami ryzyka cukrzycy typu 2. jest otyłość i nadwaga, zła dieta, brak aktywności fizycznej. W pierwszym etapie cukrzycę typu 2. leczy się lekami doustnymi. Jednak z czasem może pojawić się konieczność włączenia insulinoterapii, by uregulować glikemie.

Poza wyżej wymienionymi postaciami cukrzycy, istnieją jeszcze inne:

Hybrydywe postaci cukrzycy:

  • wolno rozwijająca się cukrzyca autoimmunologiczna u dorosłych (poprzednio LADA (akronim od ang. latent autoimmune diabetes of adults), którą uznawano za cukrzycę typu 1
  • Cukrzyca typu 2 z tendencją do występowania ketozy
  • Cukrzyca o znanej etiologii: defekty genetyczne komórek β trzustki (np. cukrzyca MODY (akronim od ang. maturity onset diabetes of the young) , utrwalona cukrzyca noworodkowa, cukrzyca mitochondrialna), defekty genetyczne działania insuliny, choroby zewnątrzwydzielniczej części trzustki, endokrynopatie, cukrzyca wywołana przez leki lub inne substancje, zakażenia i inne.
  • Cukrzyca niesklasyfikowana (czasowe określenie w przypadku braku jednoznacznego rozpoznania)
  • Cukrzyca ciążowa lub cukrzyca w ciąży, czyli hiperglikemia po raz pierwszy zauważona podczas ciąży – wynika ze zmian hormonalnych związanych z okresem ciąży, lecz następnie może przekształcić się w pełną cukrzycę.

Cukrzyca objawy:

Najczęstsze objawy cukrzycy typu 1 i 2 obejmują:

  • wzmożony głód i pragnienie;
  • suchość w ustach;
  • nagła utrata masy ciała;
  • częste oddawanie moczu;
  • moczenie nocne;
  • osłabienie, łatwa męczliwość;
  • drażliwość, trudności z koncentracją.

Poza powyższymi objawami, przy długotrwałym przebiegu cukrzycy typu 2 można zaobserwować:

  • powolne gojenie się ran;
  • trwale nawracające infekcje skóry;
  • mrowienie w obrębie dłoni i podeszw stóp;
  • pogorszenie widzenia;
  • zapalenia dziąseł;
  • obrzęki.

Zdradliwość cukrzycy i stanu przedcukrzycowego polega na braku charakterystycznych objawów (przede wszystkim w cukrzycy typu 2).

Choroba może zostać rozpoznana przypadkowo (np. w badaniach przesiewowych) już po kilku latach trwania.

W momencie, gdy już poczynione przez hiperglikemię uszkodzenia oczu, serca, naczyń krwionośnych, nerwów i mózgu czy nerek są nieodwracalne.

Cukrzyca sprzyja rozwojowi miażdżycy, będącej przyczyną choroby niedokrwiennej serca, ostrego zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu i choroby naczyń kończyn dolnych. Wspólnym czynnikiem ryzyka cukrzycy i miażdżycy jest otyłość. Przewlekłe powikłania sercowo – naczyniowe są główną przyczyną zgonów.

Badania jakie można wykonać w Diagnostyka Łomianki pod kątem cukrzycy:

  • C-peptyd
  • Lipidogram (profil lipidowy)
  • Wskaźnik insulinooporności HOMA-IR
  • Cholesterol całkowity
  • Cholesterol LDL met. bezpośrednią
  • Triglicerydy
  • Fruktozamina
  • Glukoza
  • Glukoza w moczu
  • Hemoglobina glikowana
  • Stężenie ciał ketonowych w moczu
  • Mikroalbuminuria
  • Insulina
  • Insulina po obciążeniu glukozą (75g glukozy, 3punktowy test)
  • Glukoza po obciążeniu glukozą (75g glukozy, 3punktowy test)
  • OGTT w ciąży- krzywa cukrowa (75g glukozy, 3punktowy test)
  • Anty-GAD P/c. p. dekarboksylazie kw. Glutaminowego
  • P/c. p. fosfatazie tyrozynowej
  • P/c. przeciwko wyspom trzustki
  • P/c. p. transporterowi cynku (ZnT8Ab)
  • Proinsulina
  • Cynk

Warto wspomnieć, że transportery cynku rodziny ZnT odgrywają istotną rolę w syntezie i wydzielaniu hormonów, w tym hormonów trzustki. Transportują cynk wewnątrz komórek, lecz są obecne również na zewnętrznej błonie komórkowej.

Jony cynku wpływają na funkcjonowanie trzustki, uczestnicząc w syntezie, regulacji wydzielania i przekazywaniu sygnałów o obecności insuliny, jak również w wydzielaniu glukagonu oraz wydzielaniu i aktywacji trzustkowych hormonów egzogennych.

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Przewijanie do góry